
Ik moet de deur uit want ik stik
Deze zin uit een liedje van Robert Long komt steeds terug de laatste dagen. Robert Long zong het lang geleden over een totaal andere situatie.
Na een aantal jaren in mijn eentje thuis, deel ik sinds begin augustus mijn huis met Roy, Marjanne en de tweeling van inmiddels 17 maanden. Mooi om hen van dichtbij mee te maken. Ik ben getuige van alle twijfels, van hun ruzies, maar zeer zeker en vaker ook van de geluksmomentjes zoals de eerste stapjes van Melle en Sofie.
Van wakkere kinderen 's nachts heb ik dankzij mijn oordopjes echt geen last. Hun aanwezigheid betekent echter ook dat ik zelden alleen thuis ben. En ik merk dat ik dat toch wel mis.
In de aanloop naar de sterfdag van Andy vind ik het lastiger om te dealen met gedoe op mijn werk, met kinderen die moe zijn en een stel dat voor grote keuzes voor hun huis staat.
Vorige week besluit ik deze week vrij te nemen. Het weer wordt niet best, maandag wil ik thuis zijn, donderdagavond krijg ik een etentje voor mijn verjaardag, dus het wordt een hele korte vakantie. Ik wil naar zee en ik vind een fijne accommodatie in Renesse.
Andy zijn sterfdag verloopt hectisch. Ik kan me niet tot bezinning zetten vandaag. De kinderen komen eten en het is fijn en warm om bij elkaar te zijn. We hebben het niet persé over Andy, maar dat hoeft ook niet lijkt het. Na de koffie vertrek ik naar Renesse. Ik kom in het donker aan en tref volgens de instructies eerder vandaag mijn kluisje met sleutel en pas voor de slagboom. Het is best even zoeken op de grote uitgestorven camping naar het schattige hutje. Izzy en spullen snel eruit, de wc duurt te lang. Parkeer de auto te snel en voel de auto wegzakken in de modder. Dat klinkt niet goed. Morgen maar verder kijken voor een oplossing.
Ik spring onder de douche, was mijn spijkerbroek, zet de verwarming op standje Beekvelt en kleed me weer aan. Bed opmaken, klein rondje met Izzy, tv aan, nee, ik ga naar bed. Shit, ik kan niet slapen: teveel onverwerkte emoties vandaag of heb ik per ongeluk niet de decaf koffie gebruikt? Dan maar wakker, ik val heus wel een keer in slaap.
Reactie plaatsen
Reacties
Moedig dat je op de sterfdag van Andy, 's avonds bent gaan rijden naar een vakantieadres om een paar dagen tot rust te komen. Ik hoop dat dat laatste gelukt is en je weer een beetje opgeladen bent Deanne.
Moedig zeg om dan nog in de auto te stappen en in het donker aan te komen.
Hopelijk heeft de rust en de zee je goed gedaan na de vele emoties❤️